Aristo ( M.Ö. 384 - M.Ö. 322 )

Zamanın filozoflarından olan Aristo, Ay evrelerini ve Ay'ın ışık yaymadığını Güneş'ten aldığı ışığı yansıttığını doğru olarak açıklamıştır. Ay tutulması sırasında Dünya'nın gölge sınırı Ay üzerindeki görüntüsü yay şeklinde olduğundan Dünya küre biçimli olmalıdır yorumunu yapmıştır.
Dünya'nın küre olduğunu gösteren ilk kanıttır. Eudoxus modeline inanıp ve geliştirdiği bu modeli yeni gözlemlerle açıklamak için 55 küreye ihtiyaç duyumuştur. Çember değil küre olmasının nedeni dini inanışlara dayanmaktadır. Gök cisimleri hep küre biçimlidir. En mükemmel cisim Dünya iken diğerleri Dünya' ya benzemez görünmektedir. Bu durumda, gök cisimlerinin boşlukta nasıl durduklarını düşünmüşler, bu soruya buldukları cevap ise gök cisimlerinin görünmez küreler üzerinde durduğu şeklinde olmuştur.

O zamanki düşünüşe gore, birbiri üzerinde dönen ve kayan kristal küreler ses çıkardıkları için Sadece günahsız iyi kullar kürelerin sesini duyabiliyorlardı. Gök cisimlerinin dönmelerini frekansa çevirince 7 tane ayrı ses, nota bulunmuştur. Müzik bu şekilde doğmuştur. 7 tane birincil çember vardır. Satürn'ün dışındaki kürede yıldızlar, bu kürelerin araları sayıldığında 7 tane kat var. Bütün büyük dinlerde bu yedi aralık, göğün 7 kat olduğu şeklinde yorumlanmıştır. Yedi gök cisminden haftanın her gününe birinin adı verilmiş. Haftanın 7 gün olması da o dönemdeki gök cisimlerinin sayısı ile ilişkilendirilmiştir.

Aristo gelmiş geçmiş en büyük, en zengin ve güçlü filozoftur. Aristo görüşlerini o kadar kabul ettiriyor ki, o ne derse doğrudur diye düşünülüyor. Astronomi konusunda görüşleri yanlış olduğu halde Rönesans dönemine kadar onun görüşlerine inanılıyor ve farklı görüşler olsa da Aristo'ya ters düşmemek için örtbas ediliyor ve astronomik görüşler ilerlemiyor.
Aristo'dan sonra yaşayan ve dikkate alınmayan filozoflar ise: Heraklides, Aristarchus, Eratesthenes, Hipparchus ve Batlamyus'tur.